"settler" in Turkish
Definition
Yerleşimci, özellikle gelişmemiş veya yabancı bir bölgeye kalıcı olarak yaşamak üzere taşınan kişidir.
Usage Notes (Turkish)
Genellikle tarihsel veya sömürgecilik bağlamında kullanılır ('ilk Amerikan yerleşimcileri' gibi). 'Yerleşimci' yerli halkı değil, sonradan gelenleri ifade eder.
Examples
The settlers built houses near the river.
**Yerleşimciler** nehrin yakınında evler inşa etti.
Many settlers came from Europe.
Birçok **yerleşimci** Avrupa'dan geldi.
The first settlers arrived in the spring.
İlk **yerleşimciler** baharda geldi.
Some settlers struggled to grow crops in the new land.
Bazı **yerleşimciler** yeni topraklarda ürün yetiştirmekte zorlandı.
The story is about a family of settlers and their adventures.
Hikaye, bir **yerleşimci** ailesi ve maceraları hakkında.
Local people traded goods with the settlers.
Yerel halk **yerleşimcilerle** mallar takas etti.