"animus" in Turkish
Definition
Birine ya da bir şeye karşı güçlü bir düşmanlık veya kin duygusu; genellikle resmi ya da edebi bağlamda kullanılır.
Usage Notes (Turkish)
Genellikle yazılı ve resmi bağlamda, özellikle hukukta karşımıza çıkar. Sıradan hoşnutsuzluktan ziyade köklü bir düşmanlığı ifade eder. ‘anima’ ile karıştırmayın.
Examples
He felt a strong animus toward his rival.
Rakibine karşı güçlü bir **düşmanlık** hissetti.
The decision was made without any animus.
Karar hiçbir **düşmanlık** olmadan alındı.
There was clear animus between the two groups.
İki grup arasında açık bir **düşmanlık** vardı.
Her comments showed no animus; she was just being honest.
Onun yorumlarında herhangi bir **düşmanlık** yoktu; sadece dürüsttü.
Sometimes, legal disputes come from personal animus rather than real issues.
Bazen hukuki anlaşmazlıklar gerçek sorunlardan değil, kişisel **düşmanlıktan** kaynaklanır.
Despite their animus, they managed to work together professionally.
**Düşmanlıklarına** rağmen, profesyonelce birlikte çalışmayı başardılar.